• 1  v.tr. torturatu; oinazetu, oinaztatu, estiratu, toleatu, tormentatu; oinazekaria ezarri/pairarazi, estira eman/ezarri, estiran eman/ezarri

  le atormentaron hasta que empezó a hablar: hitz egiten hasi arte torturatu zuten

• 2  v.tr. min (handia) eman, min (izugarria) eman; oinazetu, oinaztatu, estiratu, toleatu

  esta úlcera me está atormentando: ultzerak min handia ematen dit

• 3  v.tr. atsekabetu, penatu, nahigabetu, sufriarazi

  le atormentaba ser el causante del accidente: istripuaren eragilea izateak atsekabetzen (sufriarazten) zuen

• 4  v.prnl. atsekabetu, penatu, nahigabetu [nork bere burua]; sufritu

  deja de atormentarte: ez zure burua atsekabetu

  no te atormentes así, hombre, no es culpa tuya: ez hainbeste sufritu, gizona, ez da zure errua