eu > es
Partekatu sareetan:
1 da/du ad. (Heg.) aburrir(se); cansar(se); desanimar(se)
liburu horrek aspertu egiten nau: ese libro me aburre
jaialdira joan eta zeharo aspertu zen: fue al festival y se aburrió completamente
2 da/du ad. (zah.) satisfacer(se), saciar(se)
ezin ase eta asper daitekeen grina: un ansia que no puede ser saciada
3 zaio ad. (Ipar.) (zah.) vengarse
etsaiei aspertuko natzaie: me vengaré de los enemigos
aburrido, -a; cansado, -a; desanimado, -a
asper-asper eginda zegoen eta alde egin zuen: estaba aburrido y se marchó
iz. aburrimiento; cansancio; desánimo
aspertu ederra hartuko dute oraingoan: esta vez se van a aburrir soberanamente
ZORIONAK!