• 1  vt. [impôt] zergapetu, zerga eman/ordaindu

• 2  vt. [obliger, forcer] inposatu; -t(z)era behartu; -arazi

  imposer l'obéissance: esana egitera behartu

• 3  vt. ezarri, jarri, ipini

  imposer des restrictions: murrizketak ezarri

• 4  vt. [inspirer le respect] inposatu, errespetua eman, larderiatu

  une personne qui en impose, qui inspire le respect: larderia handiko pertsona

• 5  vpr. [être nécessaire] behar-beharrezko/halabeharrezko/ezinbesteko izan

  les mesures qui s'imposent: beharrezkoak diren neurriak

• 6  vpr. [se faire accepter] errespetua jarri, nork bere burua errespetarazi

• 7  vpr. nagusitu, gailendu, irabazi, garaitu

  la vérité s'imposa: egia nagusitu da