es > eu
Partekatu sareetan:
1 s.m. deabru, demonio; gaizkin
¡maldito demonio!: deabru madarikatua!
2 s.m. demonio, deabru, gaizto, madarikatu
ese demonio de chico, me saca de mis casillas: ume deabru horrek nire onetik ateratzen nau
3 s.m. (col.) (en oraciones interrogativas o exclamativas, precedido de un pronombre interrogativo) (pl.) demontre, arraio, deabru, demonio
¿donde demonios está Maribel?: non demontre da Maribel?
¿cómo demonios habéis salido de la cárcel?: nola demonio atera zarete presondegitik?
(col.) izugarri, ikaragarri
es feo como un demonio: izugarri itsusia da
haserretu, sutu, sutan jarri, ernegatu, deabruak hartu
cuando se lo dijo, se dio a todos los demonios: esan zionean, erabat haserretu zen
(col.) ikaragarri(zko), beldurgarri(zko), berealdiko, egundoko, deabruaren
hace un tiempo del demonio: ikaragarrizko eguraldia dugu
[a alguien] haserretu, sutu, sutan jarri, deabruak hartu
se lo lleva el demonio cuando le mencionan algo por el estilo: deabruak hartzen du, horrelakorik aipatzen diotenean
(col.) pikutara!
¡al demonio con la lealtad!: pikutara leialtasuna!
(col.) arraioa!, arraiopola!, arranopola!, mila deabru!, deabruaren bisaia!
(col.) zer arraio!, zer demontre!, zer deabru!
ZORIONAK!